Petit pays, petit esprit
Le 3 octobre dernier, une jolie dame blonde passe un ordre de vente pour des actions à son agence bancaire de Berlare. L’ordre a dû être exécuté quelque part entre € 5,25 et 5,70. Ce jour-là, on a traité en bourse de Bruxelles plus de 28 millions de titres, soit environ 5 fois plus que la moyenne habituelle.
Quelques heures plus tard, l’action était suspendue pour une dizaine de jours et quand la cotation a repris, le 14, elle ouvrit à 1,93 seulement. Pour l’instant, elle tourne autour de… 1 euro.
C’est Fortis. C’est la femme du ministre des affaires étrangères, Karel De Gucht. C’était le jour du démantèlement du groupe. Délit d’initié?
L’enquête suit son cours. Jusqu’à présent, on n’en sait pas beaucoup plus sur le montant de la transaction et de quelques autres réalisées par d’autres personnes ce jour-là. Il y a quelques jours, Humo parlait de € 500.000, La Libre d’aujourd’hui de 2.000 titres seulement (€ 100.000). On est sur une autre échelle que celle sur laquelle était juché le CEO d’Enron, condamné aux USA à 24 ans de prison pour avoir encouragé ses salariés à acheter des actions au moment où lui, il vendait les siennes…
Rien à voir non plus avec Le Président, film inoubliable d’Henri Verneuil (dialogues d’Audiard) dans lequel le vieux Beaufort (Gabin) tient Chalamond, son potentiel successeur (Blier) par l’aveu écrit qu’il lui fit faire de son indiscrétion sur une dévaluation à venir. Au profit de la banque dont sa belle-famille était actionnaire…
Je trouve donc cette « affaire » un peu médiocre à tous points de vue. C’est petit de la déclencher (il y a probablement du Vlaams Belang là derrière) et ce serait petit, pour un ministre – si c’est bien ça qu’il a fait -, d’envoyer sa femme pour se débarrasser en stoemmelings de quelques titres dont il aurait appris, par sa fonction, qu’ils ne vaudraient bientôt plus grand-chose.
De Gucht a toutefois précisé au Soir Magazine que les actions vendues étaient celles de sa belle-mère, souffrant de déficience mentale, et qu’il a, lui, conservé les siennes.
Petit pays, petit esprit, petits délits…
11 novembre 2008 à 2:17
C’est même pis que cela, mon cher Charles…
Il ne s’agirait pas de 100.000 mais de 10.000 euros seulement (5*2000)
Qu’est-ce face aux 40.000.000 euros de parachute doré pour le directeur financier (par ailleurs en juillet immédiatement réengagé comme consultant externe…)
Le malaise vient sans doute de ce que bon nombre de personnes auraient aussi souhaité bénéficier de cette info…
Fortis était une action de bon père de famille, non pas en raison de son cours mais bien grâce à la régularité de ses dividendes.
Il me semble qu’aujourd’hui avec les plaintes au pénal, nous nous orientons vers un nouvel affrontement : les actionnaires contre les clients.
Too big to fall : l’issue de tout cela risquerait bien d’être une nationalisation pure et dure… et le sinistre total pour les actionnaires.
Qui trop embrasse mal étreint !
PP
11 novembre 2008 à 10:44
…il y a en tout cas du Vlaams Belang derrière la plainte qui vise Karel De Gucht.
http://www.dhnet.be/infos/economie/article/230978/de-gucht-reagira-devant-le-parlement.html
11 novembre 2008 à 12:34
Quoi qu’il en soit et sauf erreur, le titre valait encore une petite trentaine d’euros il y a 1 an. Or, il est plus que probable que la famille De Gucht (comme un tas d’autres, d’ailleurs) possédaient ces actions depuis bien plus longtemps.
Bref, en un mot comme en cent, revendre à 5 ou 6 € ce qui en valait encore 5 ou 6 fois plus quelques mois plus tôt, c’est déjà prendre une sacrée dérouillée ! ET c’est pas très malin…
Donc, délit d’initié peut-être – et même probable – mais comportement assez puéril, finalement.
Bon, c’est pas tout ça, restons pratiques :
A 1 €, c’est le moment d’acheter !
11 novembre 2008 à 14:01
Beste Charles,
« (il y a probablement du Vlaams Belang là derrière) », sorry hoor maar met dergelijke opmerking geef je weer redenen om het debat in de kiem te smoren.
Diefstal is diefstal, of het gaat om 1000 euro of een miljard euro.
Hetzelfde geldt voor voorkennis, of het gaat om de spaarcenten van de schoonmama of om eigen centen, dat verandert niks aan de zaak. Karel De Gucht is minister van buitenlandse zaken en dus wel zeer nauw betrokken in het Fortis-verhaal, en zijn vrouw is politierechter. Dus beiden zeer goed geplaatst om de nuances van de betreffende wetgeving te kennen. Voor alle duidelijkheid ik wil geen beschuldigingen uiten nog voor men de feiten kent. Maar alvast is er sprake van « vermoeden » van onregelmatigheden en dan vind ik dat de betreffende politicus een passende actie moeten nemen in het belang van de democratie of anders verliest hij zijn volledige geloofwaardigheid.
Maar er is meer :
a) De Gucht met de Fortis aandelen,
b) Dewael met de benoemingen,
c) Noël Slangen die moet afhaken als blijkt dat hij (of zijn bedrijf) in de voorbije jaren 6 miljoen euro opgestreken heeft voor de communicaite rond het BAM zonder dat er een contract was en zonder dat er duidelijke prestaties geleverd zijn (of dat ze op zijn minst in vraag gesteld kunnen worden).
De essentie in dit gebeuren ? Wel dat de methode Slangen doorprikt wordt. En nog, dat de vorige premier, schijnbaar van de aardbodem verdwenen is. Dus lijkt het er op dat Yves Leterme toch niet ten val gebracht zal worden door de O-VLD. Neen in Vlaanderen maakt de oppositie geen deel uit van de regering, maar zit ze in het parlement om de regering het vuur aan de schenen te leggen.
De rol van het Vlaams Belang in dit verhaal? Weinig of niks, toch niets relevants want ze springt op elk schouwbrandje dat ze ontwaardt om daarna de verdiensten op haar conto te plaatsen; het is gewoon de oppositie die in Vlaanderen haar rol speelt en de mistoestanden van de regering aanklaagt.
En er is een nieuwe factor, de N-VA is uit de Vlaamse regering en uit het Kartel gestapt, en dus kan ze nu voluit haar rol als oppositiepartij spelen. En bijkomend, de Lijst Dedecker neemt de plaats in van het Vlaams Belang en kan op basis van het Cordon Sanitaire niet uitgesloten worden uit het debat.
De vraag is enkel of we straks toch niet in een tripartite zullen belanden (met de SPa die zich zal « opofferen » voor het hogere belang) en we zodoende weer in de totale impasse zullen terecht komen : enerzijds de tripartite om de macht en de voordelen te verdelen en de « politieke impasse » weer te institutionaliseren, en anderzijds het Vlaams Belang dat opgevoerd zal worden als het noodzakelijke kwaad, om zodoende de zetels van de oppositie te bezetten. En daartussen enkele kleinere partijen die de mond gesnoerd worden (zie Louis Ide in de Senaat of de « populist » Dedecker).
Maar niet getreurd, ondertussen is de staatsschuld van 250 miljard eur gestegen tot 300 miljard eur. Wat natuurlijk ontkend wordt … want dan zitten de Waalse politici met een strategisch probleem : wat voor zin heeft het de Waalse burgers op te jutten tegen de Vlamingen en ze zodoende te dwingen tot solidariteit, als het « geld op is » ?
Maar geen probleem, door de onwil van de Waalse politici is er geen werk gemaakt van de staatsschuld, en zodoende had Leterme geen andere keuze dan Fortis te verpatsen aan Frankrijk.
Eigenlijk een zeer toepasselijke datum waarop ik deze comment schrijf : 11/11/2008 , juist gepast 90 jaar nadat de ons omringende landen Vlaanderen gebruikt hebben om hun oorlogje uit te vechten, wordt Vlaanderen nog maar eens gebruikt als economisch slagveld.
En de Waalse politici ? Wel die hebben de kip met de gouden eieren geslacht.
11 novembre 2008 à 14:02
@ Holocrate: Ja je ziet het echt wel goed, Karel De Gucht kan nu met de centen van zijn schoonmoeder vijf maal zoveel Fortis-aandelen kopen. Hij heeft dus een goede zaak gedaan
12 novembre 2008 à 1:03
Oufti, VWR ! Tu as décidé de nous faire passer un examen de néerlandais ? Et du néerlandais correct, pour une fois… pas le(s) patois utilisé(s) par (quasi tous) les Flamands et pompeusement certifié(s) « néerlandais » par eux-mêmes… une authentique imposture.
Je ne vois pas très bien ce que ton (très long) exposé sur nos petites affaires politiques vient faire dans le schmilblick. Mais bon, tant qu’à faire, j’en profite pour faire 1 ou 2 remarques :
Le fameux « cordon sanitaire » constitue un déni de démocratie caractérisé. Quels que soient la pertinence OU la légitimité (supposée) des opinions exprimées par une partie de la population, rien ne justifie de les nier au simple prétexte qu’on les juge irrecevables ! Ca, c’est tout simplement du totalitarisme. Et ça ne résout rien, au contraire : cela cristallise encore un peu plus la position de ces gens qui se sentent niés, voire rejetés.
La dette publique ? Je suis assez curieux de voir comment vous, les Flamands, allez résoudre ce problème quand, au moment de prendre votre indépendance (oui, je sais, vous n’y songez jamais… c’est juste une élucubration des Francophones…) il faudra la partager : si vous êtes aussi obtus que pour vos « suggestions »… non négociables, vous risquez fort d’attendre longtemps votre… « libération » !
Quant à l »utilisation » de la Flandre pour la « petite » guerre des « pays limitrophes » (assez étonné de découvrir que, vu de Flandre, 14-18 était juste une « petite » guerre, limitée « aux pays limitrophes »…), c’est vrai que la partie francophone n’a absolument pas été « utilisée » et n’a absolument pas souffert de l’occupation ! Et c’est vrai que, vu des 400 km de front en France, les 20 km de front en Flandre, ça a dû être terrible ! Pauvres victimes, va…
12 novembre 2008 à 10:59
@PourquoiPas :
Bonjour,
J’ai découvert cette histoire de délit d’initié présumé ce matin, et j’ai de suite pensé : »de la viande à donner en pâture a… »
A qui ? Je trouve votre avis intéressant, et je voudrais savoir s’il est possible de vérifier quelque part qu’ »Il ne s’agirait pas de 100.000 mais de 10.000 euros seulement « .
Ou du moins, je suis curieux de savoir si cette polémique à lieu sur le net !
12 novembre 2008 à 16:09
[...] On a des choses à se dire » Archive du blog » Petit pays, petit esprit Petit pays, petit esprit, petits délits… (tags: Belgique politique Fortis) [...]
12 novembre 2008 à 20:51
@Holocrate : Sorry hoor maar mijn Frans is niet (meer) van de beste kwaliteit dus neem ik mij (in een tweetalig land
) de vrijheid om mijn mening hier in het Nederlands neer te pennen. De tijd dat ik dagelijks in de Franse taal moest werken ligt voor mij veel te ver achter mij.
Het CS ? Wel ik ben tevreden uw mening hier te lezen, en ik kan het maar enkel waarderen.
De staatsschuld van 300 miljard. Wel wederom ben ik tevreden in het hart van de Franstaligen te kunnen lezen dat ze verkiezen om de federale centen uit te geven, in de wetenschap dat ze daarmee de splitsing afremmen. Maar of we daarvoor allemaal in de afgrond moeten rijden ? Sorry, daar heb ik het moeilijk mee.
Ik vind enkel dat men in een federale staat, (al dan niet gesplitst dat maakt eigenlijk weinig verschil) men elk zijn eigen belastingheffing zou moeten hebben, en zijn eigen begroting. Want nu is het eenvoudig : de ene weigert te besparen omdat hij weet dat als hij het niet doet hij enkel zijn veto moet stellen om de andere zijn tekort te laten bijpassen, en de andere wil niet besparen omdat hij weet dat de eerste het ook nooit zal doen.
« On a des choses à se dire, n’est-ce pas ? » Waarmee Charles eigenlijk gewoon wil zeggen dat we de retoriek van de politici moeten overboord smijten en eens uit dat zinloze debat moeten stappen.
Uw derde punt : helemaal gelijk, het was van mij wat eenzijdig om enkel de Vlaamse kant van het verhaal te vernoemen. Maar ik verwees dan ook op de manier dat Vlaanderen keer op keer gepluimd wordt. Het was dan ook niet echt relevant om het Franse verhaal erbij te betrekken. Vlaanderen maakt maar één fout : het is te sociaal en te solidair, het is niet egoïstisch genoeg, en durft de anderen niet laten stikken. Maar dat was voor het verleden, voor het heden zijn alle elementen aangebracht die de Vlamingen moeten laten begrijpen waar het werkelijk om gaat. Zo lang men het mes niet voelt dat op de keel staat, blijft men de beleefdheidsregels respecteren.
Wat ik eigenlijk gewoon wou aanbrengen : Vlaanderen wordt al bijna 200 jaar gepluimd. Het vertrekpunt om dat aan te tonen, was de affaire met de aandelen van De Gucht. Charles stelt dat het een beetje uit zijn context gehaald is en dus wat « opgeblazen » (zijn verwijzing naar het VB die het allemaal wat « overtrokken » moet laten lijken).
Maar als je de zaken grondig bekijkt kom ik tot een andere conclusie: een minister moet dubbel zo voorzichtig zijn, en zijn voorzorgen nemen om niet in dergelijke « dubbelzinnige » affaires verstrikt te raken. Als je als burger alles « goedklapt » kom je nooit tot fundamentele hervormingen.
Als je de zaken met subjectieve overwegingen ontwijkt kan je niks vernieuwen. Als je steeds maar naar voor brengt dat je toch de Vlamingen geen gelijk kunt geven omdat je dan je eigen mensen in discrediet brengt, dan raak je uiteindelijk zelf ondergedompeld in het zompige moeras.
Begrijp je het niet ? Wel zoek dan eens op « de kip en de gouden eieren »
13 novembre 2008 à 21:45
essai essai essai
13 novembre 2008 à 21:55
OK. Je mets ici la traduction (plus ou moins correcte) de la dernière intervention de VWR : d’abord, ça permet de voir un point de vue flamand. Mais aussi de constater combien « ils » sont déjà loin des Francophones, avec parfois, de (très) gros malentendus. Assez interpelant. Perso, j’y reviendrai plus tard.
Désolé mais mon français n’est (plus) de la meilleure qualité, je prends donc la liberté (dans un pays bilingue) de donner mon avis en néerlandais. L’époque où j’employais la langue française de manière journalière dans mon travail se trouve bien loin derrière moi.
Le CS (cordon sanitaire, ndt) ? Eh bien je suis content de lire ici votre avis, et je ne peux que le respecter.
La dette d’état de 300 milliards. Eh bien je suis content de lire dans le coeur des francophones qu’ils préfèrent dépenser l’argent fédéral, tout en sachant qu’ainsi ils relentissent la scission. Mais est-ce pour autant que nous devons tous aller dans le fossé ? Désolé, mais j’ai du mal avec ça.
Je trouve seulement que, dans un état fédéral (pas encore scindé, mais cela fait au fond peu de différence), chacun devrait avoir sa propre imposition, et son propre budget. Parce que maintenant, c’est simple : l’un refuse d’épargner parce qu’il sait que s’il ne le fait pas, il n’a qu’à donner son veto pour suppléer au manque de l’autre, et que l’autre n’épargnera pas parce qu’il sait que le premier ne le fera jamais.
« on a des choses à se dire, n’est-ce pas? », où charles veut seulement dire que nous devons jeter par dessus bord la rhétorique des politiciens et sortir de ce débat qui n’a pas de sens.
Votre troisième point : tout à fait raison, c’était assez manichéen de ma part de ne donner que le côté flamand de l’histoire. Mais je ne faisais référence qu’à la manière dont la Flandre a été plumée. Il n’était donc pas vraiment relevant de parler de l’histoire côté francophone. La Flandre ne fait qu’une faute : elle est trop sociale et trop solidaire, elle n’est pas assez égoïste, en n’ose pas laisser tomber les autres. Mais ça c’était pour le passé. Pour le présent, tous les éléments sont réunis pour que les Flamands comprennent quel est l’enjeu exact. Tant que l’on ne sent pas le couteau sur la gorge, on continue à respecter les règles de politesse.
Ce que je voulais apporter, simplement : la Flandre est plumée depuis bientôt 200 ans.Le point de départ pour démontrer cela est l’affaire de parts de De Gucht. Charles suggère que cela a été un peu tiré de son contexte et « gonflé » (son allusion au Vlaams Belang).
Mais si je regarde le fond de l’affaire, j’arrive à une autre conclusion : un ministre doit être doublement prudent, et prendre ses précautions pour ne pas s’embarquer dans ce genre d’affaire à double tranchant. Si en tant que citoyen on approuve tout, on n’arrive jamais à des réformes fondamentales.
Si on évite les élude les affaires avec des considérations subjectives, on ne changera rien. Si on met sans cesse en avant le fait qu’il est impossible de donner raison aux Flamands parce qu’alors on discrédite ses propres troupes, on finit par se retrouver plongé dans un bourbier.
Tu ne comprends pas ça ? Eh bien, recherche « la poule aux oeufs d’or ».
14 novembre 2008 à 2:08
@ Holocrate : Dank je wel voor deze vertaling.
Eén verbetering : Il n’était donc pas vraiment relevant de parler de l’histoire côté francophone >> de l’histoire côté Française.
Een aanvulling : in Vlaanderen (het VVB) wordt het debat verder gezet : « Aansluitend debatteren Frans Crols en Johan Van den Driessche over de vraag « Een onafhankelijk Vlaanderen met of zonder Brussel? »
zie hier.
Men stelt zich in de Vlaanderen de vraag of we nog een debat moeten voeren over het behouden van Brussel binnen een Vlaamse staat.
Naar alle evidentie is dat een zeer moeilijke aangelegenheid : voor tal van Vlamingen is Brussel nog altijd een Vlaamse stad. Maar mijns inziens is het evident als je spreekt over de splitsing van België of de doorgedreven staatkundige hervorming dat je moet durven kiezen … tussen Vlaanderen of Brussel.
Langs Vlaamse kant zijn de gebeurtenissen van het laatste jaar uiterst verhelderend geweest. Men ziet nu in dat Brussel (en haar politici) eigenlijk geen boodschap hebben aan de Vlaamse staat en de Vlamingen. Dat was wat ik in één van mijn posts omschreven heb als : het antwoord op de vraag die niet gesteld werd.
Dus de gebeurtenissen met Leterme in de federale regering, wordt langs Vlaamse kant aanzien als een mislukking of een impasse van een jaar lang, maar heeft naar mijn mening veel verduidelijkt. En dus blijf ik bij mijn standpunt dat het kartel « wel » gewerkt heeft.
Eigenaardig is wel dat men de werkelijkheid langs Franstalige kant niet in ogenschouw wil nemen. Het monster van de staatshervorming heeft Verhofstadt gedurende acht jaar onder het tapijt verjaagd en uit het beeld gehouden, maar het is dubbel zo sterk terug gekomen. En nu na een jaar, is het weer verdronken in een eindeloos debat. De Waalse / Franstalige politici zijn erin geslaagd het weer onder het tapijt te verjagen, maar ik denk dat het opnieuw dubbel zo sterk te voorschijn zal komen.
Waarom ? Omdat alle elementen voorhanden zijn. Na acht jaar show blijkt dat onze economie echt wankel is. Dat er geen antwoord is op de vergrijzing. Dat zelfs het ecologisch antwoord (de windmolens in de Noordzee) niet realiseerbaar zijn omdat het geld op is. Men stelt nu eenvoudig voor om de nucleaire spaarpot daarvoor te gebruiken. De begroting is een drama.
Samengevat : voor tal van Vlamingen wordt het overduidelijk dat de samenwerking met de Franstalige politici niet in het voordeel van Vlaanderen kan gebeuren. Dat er enkel nadelen aan gekoppeld worden.
Dit bewustwordingsproces verklaart dan ook dat men zich zeer kritisch opstelt ten opzichte van de politici, en daarvan wordt Karel De Gucht ook het slachtoffer van. Zelfs als de feiten niet duidelijk zijn, stelt de publieke opinie zich kritischer op.
Dus wat Charles samenvat als : »Petit pays, petit esprit » lijkt mij bij een diepere analyse niet terecht. Vanuit de Franstalige benadering of invalshoek lijkt het misschien wat overtrokken, maar vanuit het Vlaamse oogpunt bekeken, lijkt het mij een eerder normale evolutie.
14 novembre 2008 à 10:06
La Flandre devrait être indépendante pour son propre bien de toute manière. S’assumer seule et assumer seule ses erreurs comme la Wallonie. C’est fatiguant de lire et d’entendre constamment les mythes flamands démontés en masse par des historiens internationaux et surtout les amalgames poussifs entre l’élite francophone d’alors et les wallons d’aujourd’hui. Au moins indépendante la Flandre ne passera plus le plus clair de son temps dans la nécessité suprême de se valoriser de taper sur la Wallonie à longueur de semaines et les wallons pareils. Mais tant que la Flandre s’imagine qu’elle pourra flamandiser de force 1 million de personnes à Bruxelles et alentours en interdisant partout le français, son rêve d’indépendance conscient ou inconscient est une chimère.