Des liens en Flandre – 11/05/08
Je compte m’essayer à vous parler plus souvent de la Flandre et des Flamands. Pour tenter de mieux comprendre ce qui s’y passe et ce qui s’y pense. Nourrir intelligemment le débat, au-delà des clichés habituels…
C’est un peu casse-gueule, je sais. Quand on veut rester au-dessus de la mêlée, on finit souvent par encaisser les balles perdues en provenance de chacun des deux camps. Mais tant pis, j’assume. Parce que cela me paraît intéressant et (peut-être) utile. Ce sera à vous de me le dire
Pour ce qui est de ma façon de faire, ce sera comme d’hab’: je m’efforce de prouver le mouvement en marchant. L’approche sera donc empirique. Pour commencer, quelques liens que j’ai repérés sur la Toile, ces jours-ci. Principalement de la politique, mais pas seulement. Et pas que du communautaire en tout cas:
- La mort d’un journal. – Het Volk, c’était une institution, quand même, et pas seulement à Gand. Mais c’est fini. Gentblogt prononce l’oraison funèbre.
- Bloguer sur commande. – Bruno Peeters (B.V.L.G.) relève une nouveauté bloguesque aux Pays-Bas: la location des services d’un blogueur patenté pour couvrir un événement, par exemple organisé par une entreprise.
- Libéralisme et anarchie. – Recension d’un débat organisé dans Blauwdruk, le magazine du Liberaal Vlaams Studenten Verbond. Sur In Flanders Fields, « the Flemish freedom-loving political metablog« .
- In memoriam Flander’s Technology. – C’est le temps des commémorations: l’Expo 58, Mai 68… Et Flander’s Technology, la manifestation lancée il y a un quart de siècle pas Gaston Geens. Peter Dedecker, qui affiche sa sympathie pour la NV-A sur son Peter’s Blog regrette un peu d’avoir raté ça.
- Bonne fête! – Le même affichait clairement le 9 mai son engagement européen. Et son attachement au principe de subsidiarité. Mais entre l’Europe et les Régions, il ne voit guère d’utilité aux Etats-nations.
- Les contradictions de l’extrême-droite nationaliste. – Rebondissant sur un article d’un magazine amstellodamois, Om ter saaist a trouvé beaucoup de nationalistes flamands très à droite sur Facebook. Pas toujours très cohérents dans leurs sympathies à l’extérieur semble-t-il.
- 20 ans de socialisme. – Retour aux anniversaires. LVB.net nous rappelle que les socialistes siègent au sein du gouvernement belge depuis déjà 20 ans, sans discontinuer. Cela ne fait pas trop plaisir à Luc Van Braekel.
- Van Rompuy. – A lire absolument: cette interview du toujours bouillant Eric, le frère d’Herman, dans Pan. Déjà ancien (avril), mais permet de comprendre ce certaines choses, des froideurs notamment…
- Et BHV? – La critique de Brigand sur le blog d’un correspondant de presse français bien connu. Mais ne manquez surtout pas Brusselblogt, qui vous rapporte innocemment comment la DH sélectionne les « échantillons» de certains de ses sondages d’opinion qui font du bruit…
Voilà donc pour une première fournée. Il y en aura d’autres et il n’y aura surtout pas que ça. Mais tout doit partir d’une bonne veille, non? Rien ne vous interdit d’ailleurs de me « tuyauter» . Merci d’avance.
11 mai 2008 à 17:46
Bravo pour votre initiative que j’approuve totalement!
J’essaie aussi, modestement et à ma petite échelle, de consacrer des articles de mon blog à mes amis flamands. Mon objectif n’est pas de nier l’importance et l’influence du mouvement flamingant et séparatiste, mais d’aller au delà des clichés véhiculés par les médias. Ces dernières semaines, j’ai ainsi rédigé des articles sur des auteurs flamands qui ont choisi d’écrire en français, des artistes flamands qui ont signé la pétition en faveur de la solidarité entre les régions les plus riches et les plus pauvres du pays, des hommes d’affaires flamands qui ont créé « België Anders/La Belgique Autrement» , des historiens et journalistes flamands qui ont écrit des livres objectifs sur la famille royale, etc.
11 mai 2008 à 18:41
@Un petit Belge: Soite…tous les flamands qui sont des belges quoi. Les collabos du futur.
@Bricman:
Il n’y a pas eu de faute sur Brigand? Il me semble qu’il y a un ’sur’ qui manque…ou sinon Brigand est un bloggeur de la journaille française très meconnu.
11 mai 2008 à 19:02
@ Petruche: merci, bien vu: il manquait effectivement un « sur» .
Evitez s» il vous plaît les mots blessants (» collabos du futur» ), ils sont inutiles et ne font pas avancer le débat. Ils sont injustes aussi, car si vous avez le droit de penser et de dire que les Flamands qui se sentent Belges sont de mauvais Flamands, ils ont, eux, le droit de penser et de dire que c’est vous qui êtes dans l’erreur. C’est donc une question de divergence de vues, pas de « trahison» .
11 mai 2008 à 19:42
Alors ceux qui se sont combattus en Russie (dans la SS) ne sont pas de traitres mais ils avaient une divergence de vue, aussi? L’indépendance de la Flandre me semble être l’avenir…ceux de la communauté néerlandophone qui ont ‘une divergence de vue’ serront donc des… . C’était plus pour provocer Un petit Belge, ce que je voulais dire c’est que ces flamands (cité par un petit Belge) me semble qu’une minorité fixé dans un certain cadre (pro-belge). Quo Vadis pour les autres flamands?
12 mai 2008 à 8:17
C’est bien sûr une excellente initiative mais vous allez parler de quoi ? Ce ne sera jamais qu’un regard personnel d’un francophone sur la Flandre et les Flamands. Je doute de l’impact mais il faut bien essayer. Un site bilingue et bicommunautaire comme Medium4You (auquel je collabore comme vous) montre ses limites car, selon moi, il n’y a quasi pas d’interactivité entre les internautes flamands et francophones. Il n’y a d’ailleurs quasi pas d’interactivité tout court tant les commentaires et avis des lecteurs sont peu nombreux. Ce sont toujours les mêmes qui interviennent et c’est bien dommage mais c’est ainsi.
Volià, j’l'ai dit.
12 mai 2008 à 9:08
@ François Collette: « Ce ne sera jamais qu’un regard personnel d’un francophone sur la Flandre et les Flamands.»
Surtout avec la langue « parlée» du web. Je plaide pour le retour à la candeur: quand on ne comprend pas, on le dit, c’est tout.
Bien sûr. Mais un regard est une information. Et je crois que nous en manquons, d’informations sur la Flandre et les Flamands. Je n’ai pas l’intention de changer la face du monde, mais d’essayer de le comprendre et de le faire comprendre.
L’interactivité des internautes francophones et flamands est réduite, c’est vrai. De quoi pouvons-nous parler ensemble, qu’avons-nous encore vraiment en commun, sinon un Etat qui ne fonctionne pas?
Je crois que c’est aussi un problème… linguistique
Cela dit, quand je regarde Google Analytics ces jours-ci, je vois grimper en flèche la proportion de visiteurs flamands, sur ce blog. Je crois que cela peut intéresser les Flamands aussi, un effet miroir moins caricatural que d’habitude.
Enfin, bon. On verra. Je m’y mets, et si ça marche, je continuerai. Si tout le monde s’en fout, on passera à autre chose…
Bonne journée.
12 mai 2008 à 10:30
Je ne pense pas que l’échange brillait spécialement d’intelligence ou de pertinence, mais voici celui que j’ai eu avec un flamingant il y a qqes mois à propos de la décision initiale de M. Keulen: http://smithsonsplace.blogspot.com/2007/11/bravo-voor-keulen.html
12 mai 2008 à 11:57
Bravo!
12 mai 2008 à 12:36
Je suis tout à fait d’accord avec Charles : nous manquons d’informations sur la Flandre et les Flamands (l’inverse est vrai aussi) car les médias traditionnels véhiculent des clichés qui ont fait beaucoup de tort à l’unité de notre pays. Nous, francophones, avons eu le tort de nous désintéresser de ce qui se passe de l’autre côté de la frontière linguistique et il faut encourager toutes les initiatives en faveur d’une meilleure compréhension entre le nord et le sud.
Par ailleurs, une liste d’artistes et de responsables culturels (tant du nord que du sud) viennent d’apporter leur soutien au manifeste de l’asbl bilingue Culture et Démocratie en faveur d’une meilleure collaboration culturelle entre nos communautés. Des hommes d’affaires (tant du nord que du sud) viennent de se réunir autour de Rudy Aernoudt pour créer « België Anders/La Belgique Autrement» . Sans oublier les nombreuses activités de l’asbl BPlus qui fête son 10ème anniversaire en cette année 2008 et compte plus de 4.000 membres à travers le pays. Bravo à toute cette société civile qui se bouge en faveur de l’unité de la Belgique!
12 mai 2008 à 13:06
Le petit Belge, vous avez un fantasme obsessionnel : « les clichés que véhiculent la presse» que vous placez systématiquement sur chacun de vos commentaires. C’est votre unique point de départ. Est-ce bien sérieux ? Toute la presse serait dès lors, selon vous, tendancieuse et n’aurait aucune capacité d’analyse et de recul. Vous y allez fort. Sarkozy vous inspire ?
12 mai 2008 à 13:14
Bonjours,
Tout d’abord, mes excuses pour répondre en néerlandais. Je comprends le français, mais l’écrire, c’est difficile pour moi.
Vooral je citaat:
vind ik de nagel op de kop. Dat is inderdaad een van de belangrijkste redenen waarom er zoveel misloopt: wederzijds onbegrip, de taalgrens in praktijk gebracht. Echter, een samenleving lijkt me organisch gegroeid, en kan je niet op korte termijn veranderen. Een sfeer van wederzijds begrip creëren, een grote dialoog tussen Vlamingen en Franstaligen en hun publieke opinie, lijkt me helemaal niet evident. Je kan onmogelijk stimuleren, laat staan verplichten, dat Vlamingen de Franstalige media gaan beginnen volgen om een beter begrip te bekomen, of omgekeerd. Uiteraard kan het veel beter, vooral als de media meewerken, maar één grote gemeenschappelijke publieke opinie, een groot gemeenschappelijk debat onder alle burgers, lijkt me een grote utopie. Het is in dat opzicht dat de staat België me zo artificieel lijkt. Wederzijds begrip stimuleren, vind ik een goede zaak en dat zou ik graag doortrekken tot geheel Europa. Maar dit alles met als doel het legitimeren van de Belgische constructie als doel op zich, lijkt me niet zo’n goed idee: een staat, België of Vlaanderen, kan voor mij nooit een doel op zich zijn, maar enkel een middel, een afspraak om bestuur en samenleven mogelijk te maken.
Ik wens je alvast veel succes met je initiatief, en van harte bedankt voor het vermelden van mijn blog. Ik beschouw dit als een eer.
Bonne journée.
12 mai 2008 à 13:34
Les problèmes communautaires ont plusieurs origines : l’histoire (lorsque la culture flamande était dominée par les francophones), les différences économiques entre le nord et le sud, le peu d’effort des francophones pour parler le néerlandais et les clichés véhiculés par certains. Sur les trois premiers points, je travaille, je sais me débrouiller en néerlandais mais je ne sais pas faire grand chose d’autre. Par contre, en ce qui concerne les clichés, je dispose d’un blog où je peux parler de ce qui se passe en Flandre. La presse francophone donne souvent la parole aux responsables politiques flamands, mais très peu aux Flamands du monde culturel, économique ou associatif. Je reste convaincu que la majorité des Flamands ne sont pas les êtres extrémistes et égoïstes qu’on nous présente trop souvent. Comme Charles, je fais une action certes modeste, mais constructive et utile à une meilleure compréhension entre nos communautés. Nous rejoignons ainsi les personnalités qui viennent de signer l’appel de l’asbl « Kunst en Démocratie/Culture et Démocratie» qui dénoncent, elles aussi les clichés et caricatures à l’égard des autres communautés.
12 mai 2008 à 13:50
@ François Collette : je gaat voorbij aan de essentie van het probleem. Het gaat niet over de kijk van een Waal (Franstalige) op de Vlamingen, maar over het proberen begrijpen van de problemen.
Ik ga eventjes terug in de tijd, over het superieure Frans, en natuurlijk zegt Charles Bricman dat het Frans geen superieure taal is en dat hij dat zo niet aanvoelt.
Maar waar gaat het dan wel over ? Wel veertig jaar geleden kwamen we uit een tijd waar bijna alle bestuurlijke beslissingen in Brussel genomen werden en waarbij de voertaal het Frans was. In Vlaanderen was het toen « bon ton» dat men zeer goed Frans moest kunnen begrijpen, schrijven en spreken. Met als gevolg dat je maar de maatschappelijke ladder kon opklimmen als je die vaardigheid had. Anderzijds degene die de vaardigheid beheerste kon zich daarmee onderscheiden van zijn medestanders en was natuurlijk akkoord om dat als « conditio sine qua non» te definiëren omdat het nu eenmaal in zijn voordeel speelde. Voor alle duidelijkheid ik spreek hier van de tijd van het unitaire België.
Wat is er ondertussen gebeurd ? Wel zoals je kunt lezen bij Peter Dedecker (<a href=» http://peterdedecker.net/blog/index.php/2008/05/11/flanders_technology_international» FTI) is de economie langs Vlaamse kant enorm tot ontwikkeling gekomen en is ze geïnternationaliseerd. Concreet, de Franse taal verloor aan belang want in de internationale handel was het Engels belangrijker. Anderzijds de mondialisering en het web hebben gezorgd voor een mentale revolutie. Nog een extra reden om verder te kijken dan de eigen landsgrenzen. Of de EU is tot ontwikkeling gekomen : de Vlaamse bedrijven moesten zich niet richten op de Benelux en Frankrijk, onze natuurlijke klanten, maar elke vreemde taal werd belangrijk en nuttig, en alras volstond daarvoor het Frans niet meer het Engels werd ruim zo belangrijk want de economie beperkte zich niet tot de EU maar door de mondialisering ging het veel verder. Of nog : de grenzen binnen de EU zijn ondertussen ook al verdwenen, een gegeven waar enkel nog wat oudere burgers concreet bij stil staan als ze de voordelen van de Euro in overweging nemen.
En belangrijker : de economische strijd werd niet meer geleverd in Brussel. Nog, de Belgische staat werd gefederaliseerd en in Vlaanderen nam men aan dat de Vlaamse staat zich verder zou ontwikkelen via een natuurlijke weg en het Belgische niveau zou automatisch minder belangrijk worden. Want via de subsidiariteit was het toch logisch dat de gewesten en gemeenschappen de rol van de federale staat zouden overnemen en dat die staat aan belang zou inboeten door de hogere entiteit : de EU.
Maar wat is er langs Waalse (Franstalige) kant gebeurd ? De economische ontwikkeling is er niet gekomen, met berustte in de toestand want als minderheid kon men zich vinden in het solidaire systeem van de Belgische staat waarbij de hoge belastingen de garantie waren voor de het permanent vervullen van wensen der Waalse politici en burgers. Het behoud van België was de garantie dat de problemen van zichzelf wel zouden verdwijnen.
Met als gevolg dat het kennen van een vreemde taal niet zo belangrijk was en men dus ook in belangrijke mate verstoken bleef van die mentale verandering. Typisch is dat men in Wallonië (Di Rupo) nog altijd de overheid als oplosser van de problemen ziet (verwoord in « solidariteit» wat eigenlijk wil zeggen dat het rijke Vlaanderen meer belasting moet betalen ten voordele van het arme Wallonië of Franstalig België dat -nog?- meer steun moet krijgen).
De EU ? Dat bestond er toch maar in het belang van de grote mogendheden zoals Frankrijk en voor de kleinere om er hun wagonnetje aan te hangen ? Of om te voorkomen dat de nationalistische denkbeelden zoals destijds in Duitsland definitief begraven zouden worden (en men dus daarmee ook Duitsland voor altijd zou inbinden).
De Federale staat België ? Dat is toch maar een schijnvertoning ? Er zijn toch faciliteiten voor de Franstaligen in Vlaanderen, en BHV wordt toch nooit gesplitst ? Die taalgrenzen zijn er toch maar pro forma, zie de Voerstreek waar men na het verdwijnen van José Hapart toch nog altijd Frans mag spreken ? Men spreekt toch internationaal van « la Belgique» als een Franstalige staat ? De taalwetten ? Bestaan die nog, zijn die niet vervangen door functionele taalvaardigheden ? Een diploma dat is toch niet belangrijk als je de vaardigheden hebt ? Die faciliteiten bestaan toch in Vlaanderen, en er staat toch nergens dat ze op termijn niet uitgebreid mogen worden ? Dat bewijst toch dat die taalgrens niet meer of minder dan een administratieve grens is en geen staatsgrens ?
« De federale staatshervorming was er toch maar om de Vlamingen te doen zwijgen, de echte macht blijft toch in Brussel en de rechten van de Franstaligen worden daarmee toch beschermd ?» .
Daar ging het voorbij beleid van Verhofstadt toch over ? Gedurende acht jaar ? Het oude profiel van de Belgische Staat de nodige glans bezorgen ? De staatskas leeg maken om een laatste keer de unitaire staat een levensnoodzakelijke bloedtransfusie te verschaffen en hem weer levensvatbaar maken ? Door tal van wetgevende iniatieven de splitsing in deelstaten door de grondwet bekrachtigd, ongedaan maken en ze de facto terug aan elkaar koppelen ! De bevoegdheden die al verdeeld waren in de praktijk onwerkbaar maken door het op de spits drijven van de praktische uitvoering ervan om zodoende het debat opnieuw aan te wakkeren en de gemaakte afspraken weer in vraag te stellen (zie de geluidshinder boven Zaventem, dat als onoverkomenlijk beschouwd wordt, maar dat met onze buurlanden toch geen probleem vormt; of het BTW-initiatief van Reynders om zodoende de belastingen voornamelijk in Vlaanderen te verhogen en de financiële middelen van Vlaanderen af te bouwen; of het voorstel tot een Waals wegenvignet van de zo gedegen en competente minister Daerden bedoeld om de inwoners van de buurlanden en naburige deelstaten te takseren).
Is de Franse taal nu superieur of niet ? Wel ik ben al tevreden dat Charles Bricman dat niet aanneemt en open staat voor reacties van Nederlandstaligen. Maar wat mij betreft, ik stel vast dat mijn kennis van het Frans drastisch achteruit gegaan is (de woorden zoals « confiner» , « maintes fois» , « obnubilés» , « leurrer» , « un fusible» noopten mij een woordenboek te raadplegen om uw laatste post goed te begrijpen). En dat verklaart ook waarom ik mij de vrijheid neem om in het Nederlands te schrijven. Trouwens hier op het web is er toch geen sprake van « faciliteiten» ? Dus waarom zou ik mijzelf moeten beperken ?
Ik wil eigenlijk vooral demonstreren dat de behoefte om elkaar te begrijpen drastisch verminderd is langs Vlaamse kant. Waarom ? Omdat België in de ogen van de Vlamingen enorm aan relevantie verloren heeft. Het is nog zo iets als de Benelux, of de EGKS ? Wie weet er eigenlijk waar dat over gaat ? Ofwel een plaats van de « politique politiciene» waar men altijd maar nieuwe problemen opdist zonder er ooit een op te lossen.
Met als gevolg dat de onwil van de Franstalige politici om tot een goede gestructureerde staat te komen (om als normale burgers met elkaar te leven) totaal onbegrijpelijk over komt. Men vindt het misplaatst dat het organiseren van de fundamentele rechten van de burger (ongeacht of hij Vlaming of Waal is) het voorwerp moet zijn van politiek gesjacher. In een democratische staat kan er op « recht» toch geen prijs staan ?
En langs Waalse kant ? Wel ik vermoed dat de Franstaligen die evolutie niet ondergaan hebben en nog altijd aannemen dat het Nederlands toch zo belangrijk niet is. Dus op dat punt is er nauwelijks wat veranderd.
Maar waarom deze lange uitleg ? Wel om de problemen te ontleden volstaat het niet ze te aanhoren, maar men moet ze ook begrijpen en kunnen kaderen in het grotere geheel, om de onderliggende afwegingen die gemaakt werden op hun waarde te kunnen evalueren.
Dus als je in een andere taal wil communiceren volstaat het niet om de andere taal letterlijk te kunnen vertalen maar moet je ook de onderliggende denkbeelden begrijpen. Je moet begrijpen waarom die andere tot die conclusie komt, door de onderliggende beweegredenen te begrijpen « en» te analyseren.
Wat mij eigenlijk verwondert is dat men langs Waalse kant niet stil staat bij het feit dat de vorming van een regering of het BHV-probleem zo lang kan blijven aanslepen. Dat de Waalse pers er niet in geslaagd is de analyse te maken die noodzakelijk is om tot een oplossing te komen. Dat de Waalse politici eerder een schuldige zoeken dan de oplossing. Dat men er langs de Waalse kant nooit bij stil staat dat de oplossing van de problemen van Wallonië in Wallonië moet gezocht worden en niet in de Belgische constructie.
Nochtans heeft men langs Franstalige kant de voorzet gegeven met « Bye Bye Belgium» . Terwijl men langs Vlaamse kant dat met een zekere vorm van geamuseerdheid en ongeloof aanzien heeft, en het zelfs hilarisch moet gevonden hebben dat men in dat programma naar voor schoof dat de trams komende van Brussel gestopt werden bij het binnenrijden van Vlaanderen, stond Wallonië op stelten en vreesde men echt het ergste : « De splitsing van België wordt door die Salle Flamins doorgevoerd ! Oh wat een drama ! Wie gaat er ons nu helpen ? Hoe durven ze ?»
Het volk bezette de straten ! Vanuit Vlaams oogpunt is dit totaal absurd en surrealistisch. Maar toch was het zo en is het zo geschied.
Wat kunnen we daar nu uit leren ? Wel eenvoudig, dat de Waalse (Franstalige) burgers dringend hun « paardenbril» moeten afzetten en eens luisteren naar wat die vermaledijde Vlamingen nu echt willen zeggen.
En aub neem die oogkleppen weg die opgezet worden door mensen zoals Herman De Croo (» ‘Ik ben echt geen Vlaams-nationalist omdat ik echt niet mentaal gehandicapt ben.» 11-04-2008 het Nieuwsblad). Wat men vergeet te vertellen bij die uitspraak is dat Herman De Croo alles te verliezen had bij een verdere opdeling van België en dat zijn levenswerk (de koppeling vormen tussen Vlamingen en Franstaligen) daarmee totaal irrelevant werd. Hij reageerde op dat moment net zoals van tal van Vlaamse politici vele jaren geleden :» We sluiten die groep mensen uit, we leggen er een cordon rond, en dan zijn we ervan verlost. Dan zijn de problemen opgelost! En blijven we rustig op ons postje zitten.»
Erger, het blijkt dat als we eventjes achterom kijken zien we dat het Paarse Project van Verhofstadt totaal mislukt is, de communautaire problemen komen extra dubbel en dik terug (» J’ajouterai que ce BHV a été mis au frigo durant les huit années Vehofstadt (le CD&V était dans l’opposition) et pas seulement à l’initiative ou via des arguties juridiques des francophones. Il revient au galop sous la pression des nationalo-séparatistes.» in een commentaar van FC op zijn blog). De omgebouwde VLD tot Open-VLD (wat natuurlijk noodzakelijk was als je eerst nog maar eens tal van mensen uit het democratisch debat wil uitsluiten) verloor haar geloofwaardigheid en de tenoren van de Vlaamse liberale politiek werken totaal afgestraft door de kiezer. Om dan nog maar te zwijgen van het succes van de scheur-partij LDD. Of de feitelijke uitsluiting van tal van oud VU-ers ten voordele van jonge partijgenoten met de familienaam De Gucht, of De Clerck ….
Samengevat, noch Verhofstadt, noch De Croo, noch Di Rupo zijn erin geslaagd de noodzakelijke essentiële analyse te maken van de problemen van deze tijd. De acht jaren dat Paars bestuurd heeft waren verloren tijd. Ik bewijs het met een erge vaststelling : de Vlaamse economie is niet vooruit gegaan zoals de economie in onze buurlanden. Of : de staatskas is leeg. De informatisering van de Belgische staat heeft ons enkel de achterstand een beetje doen inhalen maar heeft geen voorsprong gegeven, omdat het systeem te complex is voor een klein land. De staatsschuld is maar « relatief» gedaald. Of nog : recent het debat tussen Kris Peeters en Patricia Ceyssens (over de relevantie van FTI om de Vlaamse economie een nieuwe boost te geven) met als conclusie dat (volgens een Nederlandse prof) de steunmaatregelen van Vlaanderen te divers zijn. Of op het politieke vlak : het relatieve succes van Paars ging op één jaar tijd totaal verloren omdat de samenhorigheid tussen Noord en Zuid afgekocht werd door Verhofstadt. Hij consumeerde daarvoor niet alleen de staatskas, maar zijn eigen partij ging er volledig onderdoor. Met als gevolg dat zijn opvolger voor een onmogelijk taak stond : de Kas was leeg, het budget kan nog nauwelijks ingeschat worden en nog minder de begroting van het lopende jaar. En de communautaire problemen komen op tafel , terwijl men langs de kant van de oppositie scandeert over de armoede, de levensduurte, de stookolieprijs, de kost van de energie, terwijl het juist die oppositie (in Vlaanderen) is die de noodzakelijke reconversie als niet noodzakelijk geacht heeft gedurende acht lange jaren dat ze deelnam aan het beleid. Of is die levensduurte er op enkele maanden gekomen ? En last but not least, de werkloosheid in Wallonië blijft angstaanjagend hoog.
« De quoi pouvons-nous parler ensemble, qu’avons-nous encore vraiment en commun, sinon un Etat qui ne fonctionne pas?»
Misschien moeten we eens uitzoeken waarom de Belgische staat niet meer functioneert ? Zou het kunnen dat men langs Franstalige kant een andere Belgische staat voor ogen heeft dan langs Vlaamse kant ? Of hebben de Waalse politici andere belangen te verdedigen dan degene die ze verkondigen aan hun kiezers ? Of heeft men in Wallonië problemen om het dogmatisch denken af te zweren en blijft men teveel vasthangen aan oude denkbeelden ? Of hebben politici zoals Verhofstadt en De Croo teveel de oude denkbeelden voorgespiegeld om daarmee hun succes af te kopen ? Of is België misschien echt surrealistisch geworden en derhalve ook absurd, en ontbreekt het aan transparantie, krachtdadig beleid, consequente maatregelen, duidelijkheid ? Of ondergaan de Franstaligen nu de gevolgen van de surrealistische toestand die acht jaar geduurd heeft ? En hebben ze moeite om er afstand van te nemen ?
@ « Un Petit Belge» : je moet niet refereren naar de mensen die het Belgisch systeem promoten, want naar alle waarschijnlijkheid hebben ze persoonlijk belang bij het voortbestaan van die Belgische staat. Dus hebben zij ook geen belang bij het aanvaarden van het bestaan van de Belgische problemen, of de analyse ervan.
Of anders : het standpunt van die personen is niet echt relevant als je aanneemt dat er in een maatschappij altijd mensen zijn die de problemen niet willen zien en zich niet bekommeren om de mankementen omdat zij het zelf goed hebben. Het vasthouden aan oude structuren is duidelijk een blijk van gebrek aan progressiviteit, vernieuwingsdrang, behoefte aan herpositionering in een wijzigende maatschappij, gebrek aan de behoefte om de problemen aan te pakken en te strijden voor een betere maatschappij.
12 mai 2008 à 17:48
@ Tous / @ Allen: Merci pour vos réactions / bedankt voor uw reacties.
Beaucoup de choses très intéressantes et, je crois, très sincères, ont été dites ici, notamment par De Naamloze et par Peter Dedecker. J’y reviendrai.
A Peter, spécialement, je veux dire tout de suite que ma démarche n’a pas pour objectif de « légitimer le cadre belge» . Je crois comme vous que les structures politiques, quelles qu’elles soient, ne sont pas des fins en soi. La Belgique, la Flandre et la Wallonie non plus. Les structures politiques sont là pour servir les citoyens. Il faut et il suffit de les organiser pour qu’elles servent au mieux cet objectif.
Je ne suis seulement pas du tout sûr que la disparition de l’Etat belge puisse réellement être un « plus» pour les habitants du pays actuel. Je ne sais pas…
Et d’autre part, idéologiquement, philosophiquement ou « culturellement» , je n’adhère pas au « nationalisme» , je suis contre le nationalisme (belge ou européen aussi). Il y a quelques mois, j’ai écrit un petit billet sur ce slogan, répercuté avec ironie par un autre blog flamand, Om ter saaist: « Liever Belg dans nationalist» . C’est la raison principale de mon attachement à la Belgique. La Belgique, c’est une nation « en creux» , qui se définit plus parce qu’elle n’est pas que par ce qu’elle est. Se dire Belge, c’est un peu dire: « Je ne suis pas nationaliste» …
Manifestement, mes interlocuteurs flamands ne ressentent pas ça comme ça. On peut donc, il faut donc continuer à en parler. Pas pour « sauver la Belgique» , mais pour réfléchir à la meilleure façon de se sortir de ce fichu merdier! On peut le faire avec tous les démocrates, même et surtout avec ceux qui ne pensent pas comme nous. Parce que notre culture politique, depuis les Lumières, est celle du débat: c’est de la confrontation des idées que se dégage la « volonté générale» . Si nous avons des « parlements» , c’est pour « parlementer» .
Parlementons, donc…
A bientôt, tous, en français of in het Nederlands.
13 mai 2008 à 0:13
Charles,
Dat is inderdaad lang geen zekerheid. Ik ben er echter wel vrij zeker van dat een splitsing van een aantal bevoegdheden een grote meerwaarde kunnen betekenen. Zo moet Vlaanderen bvb zelf kunnen investeren in de ontsluiting van de haven van Antwerpen per spoor, terwijl Wallonië best wel een aantal fiscale instrumenten kan gebruiken om het Marshallplan uit te voeren en bvb tax free zones te creeëren. Bevoegdheden op het niveau waar ze het best kunnen uitgeoefend worden en de grootste meerwaarde betekenen als het ware. Daar zullen alle burgers volgens mij wel beter van worden. Het verdwijnen van de staat België laat ik hierbij in het midden, dat lijkt me meer een logische evolutie op langere termijn.
Filosofisch gezien ben ik ook geen nationalist. In tegenstelling tot vele anderen ben ik niet iemand die rondloopt met een embleem « ik ben Vlaming en daar ben ik fier op» op mijn mouw. Je hoeft niet fier te zijn op waar je geboren bent, wat je afkomst is, maar op wat je bereikt en verwezenlijkt in het leven. In dat opzicht kan ik me zeker terugvinden in je stelling dat je tegen nationalisme bent, dat doet me denken aan achterhaalde zaken zoals vaderlandsliefde en inzet voor je land als na te streven doel an sich. Uiteraard zal ik me in politieke discussies gemakshalve outen als Vlaams-nationalist omdat deze vlag de lading nog redelijk dekt: in de perceptie is dat vooral iemand die voor regionalisatie staat, en daar kan ik me wel in vinden. Een correctere benaming is eigenlijk Vlaams-regionalist en internationalist (wegens mijn sympathieën voor de Europese gedachte), maar dat wordt al meteen vrij ingewikkeld. Ik wens me wel in te zetten voor Vlaanderen (en Europa), hecht daar veel belang aan, maar dat is dan eerder uit algemeen maatschappelijk engagement en uit de overtuiging van een betere bevoegdheidsverdeling die het besturen efficiënter maakt.
Uiteraard kan ik me ook helemaal vinden in je laatste paragraaf: elke democraat hecht bij mijn weten voldoende waarde aan debat en discussie. Daarvoor dienen inderdaad de parlementen, maar ook het publieke debat al dan niet in de media. Maar soms, als alles gezegd geweest is, moeten knopen kunnen doorgehakt worden, ondanks de tegengestelde meningen. De democratische manier is dan met een stemming. Vandaar ook mijn overtuiging met betrekking tot de zaak BHV dat er geen andere uitweg is dan de stemming: we hebben alle argumenten van beide kanten gehoord, alle eisen, er kon geen vergelijk gevonden worden, de knoop moet doorgehakt worden. Dit kan vrij hard klinken, maar is in wezen de essentie van de democratie.
Goedenacht nog.
13 mai 2008 à 1:03
Peter,
Ik denk dat filosofisch gezien, we zijn inderdaad op éénzelfde golflengte, zelfs als we niet altijd tot dezelfde praktische conclusies komen. Wat betreft BHV: ik vrees maar dat het niet altijd genoeg is gelijk te hebben: je moet ook je tegenstanders ervan overtuigen. In normale omstandigheden is een echt parlementair debat daarvoor genoeg: de meerderheid beslist. Maar in België, kennen we niet meer « normale omstandigheden» … Er was geen echt debat, alleen maar onverzoenbare standpunten. Dat is de schuld van de Vlamingen niet. Of niet alleen. En van de Franstaligen ook niet. Of niet alleen. Is een echt parlementaire debat om zo’n probleem nog mogelijk? Ik vrees te moeten zeggen dat ik het niet weet…
De enige antwoord, volgens mij: blijven discussiëren… Wat mij opvalt, is dat in tegenstelling tot wat gebeurde in de vorige staatshervormingen (die ik gekend en gevolgd heb als journalist), bestaan er geen « overbruggende» persoonlijkheden meer, zoals bijv. Hugo Schiltz, aan Vlaamse zijde. Misschien zal ik iets daarover schrijven, binnen enkele dagen…
Goedenacht voor U ook, en bedankt voor deze (en de komende, hoop ik) discussies.
Charles
13 mai 2008 à 12:22
[...] Des liens en Flandre – Charles Bricman [...]
14 mai 2008 à 2:01
Ce qui me gène le plus c’est que dans le débat institutionel, dans les négociations…il n’y a que 8 partis. Faudrait que tous les partis avec des representant dans la Chambre y soient representés. Les electeurs du LDD, de la N-VA et du Vlaams Belang sont aussi des ‘belges’ et on aussi leur mot a dire dans le future de la Belgique. Cela m’irite, que seulement les partis des ‘bon belges’ peuvent négocier.
20 mai 2008 à 12:16
[...] – Charles et la blogosphère néerlandophone [...]