Cela m’ennuie mais je dois bien reconnaître que Bart De Wever a probablement raison quand il claironne dans La Libre que « la Belgique n’existe plus« . Parce que, comme il le dit très bien:
« La Belgique n’est qu’une conférence diplomatique permanente entre deux pays ».
Il est intelligent, Bart. C’est pour ça qu’il est dangereux. Pas parce qu’il est Flamand, ni même parce qu’il est de la NV-A. Je le trouverais dangereux même s’il était francophone, et président du FDF, ou Wallon et député socialiste. Parce que Bart est nationaliste. C’est-à-dire antilibéral.
Pardon! Je vous ai fait peur? Je vous explique: un antilibéral, pour moi, cela n’a rien à voir avec quelqu’un qui se contente de ne pas voter pour Verhofstadt et de ne pas aimer Reynders. Un antilibéral, pour moi, c’est quelqu’un qui considère que des abstractions telles que l’Eglise, l’Etat, le Peuple, la Classe ou la Nation sont plus importants que les gens qui en font partie. Que ce sont des fins en soi, pas de simples outils.
Et c’est comme ça qu’il est Bart, antilibéral. Il est démocrate, il respecte les choix de l’électeur et ne veut rien imposer par la force. Mais son nationalisme antilibéral transpire de tous ses propos et des objectifs qu’il poursuit. Ecoutez:
« A sa naissance, la Belgique correspondait à 100% aux voeux de l’élite, uniquement francophone. Au début, le mouvement flamand ne demandait pas la fin de la Belgique. Il voulait juste redéfinir le projet initial (NDB: jusque là, tout va bien, mais ici, ça va déraper), mieux tenir compte de sa composante germanique (c’est moi qui souligne) ».
Ce n’est pas le mot « germanique » qui me dérange, l’épithète « latine », dans la bouche de Di Rupo ou de Maingain, me gênerait tout autant. Ni qu’il faille tenir compte des spécificités culturelles des uns et des autres. Mais l’idée de « composantes » ou de communautés nationales en quelque sorte transcendantes, supérieures à l’individu, s’imposant à lui comme un donné immémorial.
Et puis Bart n’est pas qu’intelligent. Il est malin aussi. Ecoutez le encore:
« Quand on est nationaliste flamand, on peut vouloir, comme nous, changer les choses en participant au changement ou se dire hostile à la Belgique comme le Vlaams Belang en rejetant toute participation au système. Le Vlaams Belang attend. Il ne changera jamais rien. Et il complique la tâche des autres. Car il a placé la demande pour l’autonomie de la Flandre dans un contexte de racisme et d’extrême-droite (…) Si le Vlaams Belang n’existait pas, les francophones devraient l’inventer ».
Vous saisissez, comme aurait dit Raymond Goethals? Les dirigeants du Vlaams Belang sont des fascistes vicieux et brutaux, mais ils sont surtout très cons. Tandis que Bart n’est ni brutal, ni vicieux, mais surtout, il n’est pas con du tout. Au contraire. Ce n’est pas sur le terrain de la politique politicienne qu’il faut l’affronter, mais sur celui de la philosophie politique. Je ne suis pas sûr que nous ayons, rue de la Loi, des représentants préparés à ça.

Me suivre sur Twitter 
A nouveau, analyse fort intéressante relayée ici:
http://grand-barnum.blogspot.com/2008/03/un-micro-ennemi.html
Merci.
Ik vond het wel grappig jullie commentaar hier.
Ik kocht me gisteren een iPad en haalde me kosteloos « De Leeuw van Vaanderen » binnen via iBook, van Hedrik Conscience uitgegeven in Antwerpen op 18/12/1938.
Zouden jullie geloven beste zuiderburen we horen echt niet bij mekaar hoor, probeer even jullie plan te trekken of ga desnoods bij jullie Franse westerburen hulp vragen.
Och ja zuiderburen, ik werkte bij jullie 4 jaar, was bij jullie in het leger in Doornik,
Probeer even te begrijpen dat Belgie tussen dit en tien jaar niet meer bestaat. Als ik jullie een goede raad mag geven, probeer werkgelegenheid te scheppen in julie omgeving zoals bij ons hier.
Ik wens jullie alvast het beste.
Ps: waar ik me vandaag erg aan stoorde van Di Rupo was zijn gebrekkig Nederlands op tv vandaag. Waar ik me ook aan stoorde dat de onderhandelingen over de toekomst van Vlaanderen in het Frans verliepen. Eerlijk gezegd zouden jullie dit willen pikken?
Merci aussi, himself!
Mwais, c’est de la philosophie politique à la hussarde, là. Ok pour établir une parenté entre le débat médiéval sur le nominalisme et l’émergence du libéralisme; mais ce libéralisme originel a nom modernité, au point que le terme est finalement assez mal choisi.
De plus, il me semble assez léger de faire de cette parenté la caractérisation déterminante d’un libéralisme politique qui a de toute façon été complètement dévoyé par ceux qui s’en réclament aujourd’hui (et qui sont généralement des étatistes autoritaires ou des défenseurs des intérêts du capitalisme ou les deux, mais rarement des défenseurs des libertés indivuelles ou simplement de l’autonomie des individus).
Enfin et surtout, le débat contemporain a reformulé les enjeux politiques sur une base ternaire plutôt que binaire (le républicanisme étant passé par là), de sorte que l’”antilibéralisme” mérite sans doute d’être un peu précisé.
What’s in a name, François? C’est vrai qu’on pourrait dire du nationalisme qu’il est antimoderne plutôt qu’antilibéral. Mais je vous avoue que ce genre de petite provocation m’amuse assez et que je n’écris pas pour m’ennuyer… Et puis, aux Etats-Unis par exemple, il y a des « liberals » qui sont bien plus à gauche que Di Rupo, non? Mais vous me direz peut-être que ce n’est pas un grand exploit
En tout état de cause, tout cela n’a rien à voir avec un parti, nous sommes bien d’accord.
Merci en tout cas pour votre commentaire. J’apprécie. Il est probable que vous et moi ne parlons pas depuis le même lieu, mais je note que cela ne nous empêche pas de nous rencontrer en d’autres. Peut-être parce que, quelque part, vous êtes, vous aussi, un libéral ;-D
Intéressant site que je découvre « par hasard » en suivant les liens d’un commentaire de himself su mon blog…
De l’intérêt du web 2.0 donc…
Ceci dit, j’apprécie la lecture « en deuxième intention » des propos de Bart De Wever.
Trop souvent, nous prenons pour argent comptant (ou content…) les propos de nos hommes politiques. Les lire au second degré, utiliser l’une ou l’autre grille d’analyse sociologique, les (re)contextualiser peut être édifiant.
C’est le cas ici.
Bravo pour votre analyse.
Mijnheer Bricman,
Ik begrijp u niet. U valt terug op dat ene woordje of begrip : « composant Germanique » om door het gebruik van Bart De Wever van dat ene woord hem af te schilderen als een gevaar. Geef toe, dat is nogal lachwekkend.
Als blogger zou u op zijn minst moeten proberen om de mainstream zo niet na te praten en echt te analyseren wat De Wever vertelt en daarbij eventueel rekening te houden met zijn eerder beperkte kennis van de Franse taal.
Wat hij (mijns inziens) bedoelt is dat de Waalse politici er alle belang bij hebben dat er een grote Vlaamse partij bestaat die zich zo gemakkelijk laat vangen en zich door haar eigen discours politiek totaal onschadelijk maakt.
Concreet wil dat zeggen (binnen de politieke machtsverhoudingen in Belgiê op federaal vlak) dat de Vlamingen (60% der kiezers) één vijfde van hun soortelijk gewicht (of vroeger één vierde) verloren hebben en dus eigenlijk maar 48% van de 100% kiezers vertegenwoordigen. (de 12% = 60% – 48% van het Vlaams Belang speelt helemaal geen politieke rol).
Door de verplichte evenwichten in het politiek gebeuren van België resulteert dit manco in een dé facto minderheid van de Vlamingen binnen het Belgisch systeem. Dus kom je snel tot de conclusie dat de Waalse politici er alle belang bij hebben het debat op de spits te drijven en keer op keer de Vlamingen te bruskeren om zodoende het Vlaams Belang in de discussie te betrekken om nadien ten overstaan van de eigen kiezers te proclameren : »Zie je wel, het zijn weeral die anti-democraten die het debat voeren , we moeten met de wensen van die partij geen rekening houden want die zijn per definitie ongeloofwaardig! ».
Eigenlijk komt Bart De Wever eenvoudig tot de conclusie dat het VB sterk aan bod moet komen om zodoende in de kaart van de Waalse politici te spelen, en de Waalse politici er dus alle belang bij hebben dat het Vlaams Belang bestaat.
En dat verklaart dus ook waarom men Maingain keer op keer het toneel opvoerde toen de onderhandelingen gevoerd werden inzake de vorming van een regering (2007). Door Maingain met zijn onzinnige eisen op te voeren, kon men het normale overleg stil leggen door in te spelen op de die-hards van de Vlaamse beweging en die mensen te schofferen. En zo kon men voorkomen dat Leterme toch tot resultaten kwam. Denkt u nu echt dat men dat langs Vlaamse kant niet doorziet ?
Zuiver politiek bekeken, zonder rekening te houden met enige morele afweging noch enige beoordeling van de intenties van de betrokkenen, kom je tot de conclusie dat de politici die conservatief zijn en alle veranderingen (staatshervormingen) willen tegenhouden, er belang bij hebben om een « ondemocratische » partij in stand te houden.
Zij voelen zich dus goed bij de discriminatie van bijna één miljoen Vlaamse kiezers en hechten helemaal geen belang aan de goede werking van de democratie in België. Die conservatieven komen enkel op voor de belangen van hun eigen kiezers, en niet voor de rechten van alle burgers.
Het is heel eenvoudig : het « cordon » beschermt het Vlaams Belang en kan haar afschermen van de negatieve beoordeling door de kiezer, garandeert die partij jaar na jaar overtuigende verkiezingscijfers en waarborgt haar voortbestaan.
Het VB moet nooit aan het beleid deelnemen en kan daarmee de burger overtuigen dat zij als partij nooit in de fout gaat en dus gelijk heeft. De slachtoffers van dit systeem zijn die één miljoen kiezers die keer op keer voor een partij stemmen die nooit tot resultaten zal leiden. De wensen van die één miljoen kiezers zullen nooit vervuld worden. En vergeet niet, het stadium van de burgers die zich afkeren van de politiek zijn we al lang voorbij. Als je als kiezer overtuigd bent van je gelijk, en daarvoor uit het beleid gesloten wordt, is dat in de beoordeling van die kiezer niet meer of minder een zuivere discriminatie.
Het resultaat is dan ook dat op termijn tal van die kiezers zich zullen afkeren van de democratie. Want zij zullen zichzelf voorhouden dat kiezen geen belang heeft. Dat de democratie niet werkt. Dat het de schuld van de democratie is. Dat een democratisch politiek systeem per definitie slecht is.
Als Franstalige begrijpt u die benadering misschien niet en komt u dat misschien als « gevaarlijk » over. Maar laten we eens eenvoudig de retoriek van tal van Franstaligen bekijken : zij beschouwen de Franse taal veelal als een superieure taal.
Als je uw eigen taal superieur vindt, is het toch logisch dat je minder achting hebt voor andere talen. Dit blijkt uit de praktijk : tal van Walen doen weinig of geen inspanning om een tweede of derde taal aan te leren. Ze vinden dat niet nodig.
Daaruit volgt : als je je eigen taal superieur vindt, is het evident dat de gebruikers van een andere taal zich vergissen en zich maar moeten aanpassen. Willen ze dat niet, wel dan is dat hun eigen fout, en moeten ze daar maar de gevolgen van dragen. Dus binnen deze denkwereld is het normaal dat een gebruiker van een « minderwaardige » (hoe moet ik het anders verwoorden?) taal zichzelf in een slechtere economische en maatschappelijke positie plaatst. Maar dit is dan ook totaal de verantwoordelijkheid van die persoon zelf. Hij moet zich maar aanpassen en kiezen voor een superieure taal en de daarmee samenvallende voordelen. Dat is toch logisch ? Als je gelijk hebt, heb je toch gelijk, dan moet je daar toch niet aan twijfelen ?
Logisch gevolgtrekking uit deze situatie : de maatschappij is overduidelijk ingedeeld in « slimme » en « domme » burgers. En de democratie en de politici die haar besturen moeten zich daar geen zorgen om maken. Als de domme burger voor zichzelf wil zorgen moet hij maar voor die andere groep kiezen en zich aanpassen.
En de logische gevolgtrekking daaruit is dat een zekere graad van discriminatie tussen de burgers aanvaardbaar is, omdat dit de schuld is van de burger zelf uit de keus van de taal die hij gebruikt. Doordat de kiezer zich niet willen aanpassen moet hij de gevolgen van de discriminatie maar aanvaarden.
Eigenlijk kom je dan tot de vaststelling dat een zekere graad van « discriminerend beleid » inherent is aan het wereldbeeld van de Franstalige politici.
Je kan het ook verwoorden als volgt : de Waalse politici komen op voor de groep mensen die ze vertegenwoordigen, en niet voor het nemen van de leiding over de gehele bevolking. En dat is een fundamenteel verschil met de « germaanse » benadering. In Vlaanderen komt een politicus op voor de rechten van alle burgers, en poogt hij dat door aan de top te komen van de grootste politieke partij. Eens hij die positie ingenomen heeft, wordt hij leider van alle burgers en maakt hij « per definitie » geen onderscheid meer tussen meerderheid of minderheid. Hij beperkt zich dan tot het uitvoeren van het beleid zoals door de winnaars van de verkiezing, of de deelnemers van de regering, opgestelde beleidscontract (de regeringsovereenkomst).
En dit verklaart eigenlijk ook waarom de Waalse politici zo gevoelig zijn voor de « discriminatie » en de Vlaamse veel minder. In de Germaanse benadering staat discriminatie gelijk met slecht beleid. Dus « discriminatoir » gedrag als politicus wordt in Vlaanderen eenvoudig afgestraft en als onbetamelijk beschouwd. Discriminatoir gedrag staat gelijk met het niet uitvoeren van het regeringscontract. De burger straft het af.
In Wallonië (de minderheid in België) bewijst een Waalse politicus door de belangen van de eigen kiezers of groep te bevoordeligen en de anderen dus te discrimineren, eigenlijk naar zijn kiezers toe dat hij een slimme politicus is. En dus wordt dat positief beoordeeld, tenzij hij een deel van zijn eigen kiezers zou discrimineren.
Laat mij het dus als volgt samenvatten : u vindt Bart De Wever een gevaarlijk man, omdat u hem beoordeelt vanuit uw Waalse (Frantalige) invalshoek. De Vlamingen bewonderen hem juist daarom omdat hij blijk geeft van rechtlijnigheid in zijn overwegingen.
Hij zegt het toch zelf ? « Quand on est nationaliste flamand, on peut vouloir, comme nous, changer les choses en participant au changement … »
Hij stelt zich volledig democratisch op en betoont daarmee het totale respect voor de democratische regels.
Trouwens waarom is BHV zo een belangrijk punt in de Vlaamse strijd ? Omdat er geen gelijke behandeling is van de Vlaamse burger (de burgers die in Vlaanderen wonen) ten overstaan van de Waalse burgers. Vanuit Franstalig oogpunt is dat volkomen aanvaardbaar omdat het nu eenmaal verworven voordelen zijn voor de politici in Brussel en beschouwd kan worden als een voordeel eigen aan de Brusselse groep.
In Vlaanderen wordt die situatie als ondemocratisch bestempeld en als een belediging aangevoeld omdat de wetgeving per definitie slecht opgesteld is omdat ze niet voor alle burgers gelijk is.
Ach ja, en voor alle duidelijkheid, dit is een standpunt van hoe een bewust Vlaming het ziet. Ik begrijp dus maar al te goed, dat u als Franstalige dat misschien wel totaal anders aanvoelt. Maar juist daarover gaat het hier.
@ De Naamloze: Ik vrees dat U mij niet goed heeft verstaan.
Ik heb geen afkeur voor de « germaanse » opvattingen, noch voorkeur voor de « latijnse ». Maar mijn eigen « Weltanschauung » is gebaseerd op de Verlichting en op universele waarden. Om die redenen, keur ik een concept als nationalisme af. En vind ik een politicus als De Wever gevaarlijk, hoe demokratisch en hoe intelligent hij kan zijn. Niet als Vlaming, maar om zijn nationalistisch opvatting. Niets meer. Ik voel mij meer affiniteiten met een Vlaamse « universalist » dan met een Waals nationalist… Het is wel mogelijk dat een nationalist dat niet kan aanvaarden want hij is ervan overtuigd dat onze « nationale » oorsprong, ons eigen « Volksgeist » beslissend is voor onze opvattingen…
Kort gezegd: ik ga akkoord met zijn analyse als hij zegt dat het bestaan van VB voordelig voor franstaligen kan zijn. Maar alleen om taktische redenen, op kort termijn. Dat is maar alleen « politique politicienne ». Meer grondig gezien, het feit dat een groot deel van het vlaams politiek spectrum uitgeschakeld is kan zeker niet voordelig voor het bestuur beschouwd worden.
Wat BHV betreft, heb ik persoonlijk geen enkel probleem met een splitsing. Taktisch politiek gezien denk ik dat de oplossing alleen kan komen van een globale en evenwichtige staatshervorming: consolidatie van de territorialiteitsbeginsel (en van de « grenzen ») aan de ene kant; respect voor de personen en voor de minderheden aan de andere kant. Dat wil zeggen: geen « uitzondering » voor de Franstaligen die in Vlaanderen wonen, maar éénzelfde systeem voor alle Belgen.
Tot conclusie, wees gerust: ik beschouw zeker niet Frans als een « superieure taal ». Ik heb veel respect voor alle talen, zelfs als ik in uwe te veel fouten maak.
Bedankt voor uw zeer interssante kommentaar.
Mijnheer Brickman,
Terecht ik heb mij wat meer gefocust op de « Germaanse » component. En van daaruit was ik wat afgeleid door de recente BHV problematiek en de problemen daarrond. En daarom deze rechtzetting die toch wel weer wat lang uitgevallen is maar waarin ik gepoogd heb uit te leggen waarom het nationalisme van de N-VA in Vlaanderen anders aangevoeld wordt dan in Franstalig België.
En voor alle duidelijkheid ik zou dolgraag de Franse taal zo vlot willen schrijven zoals u zich verdedigt in het Nederlands. Maar spijtig genoeg is de tijd van de schoolbanken al zover achter mij dat ik mij daar gewoon niet meer aan waag.
Maar mijn uiteenzetting was wel met het begrip « component » (composant) in het achterhoofd. Ik heb dus willen aanbrengen dat er in de beoordeling van een zelfde situatie door een Vlaming en een Waal wel twee verschillende benaderingen zijn, eenvoudig omdat men vertrekt van een andere ingesteldheid en een verschillende visie.
Of ook : dat het woord « component » vanuit de Franse taal een ander beeld oproept dan in het Nederlands. De Germaanse component is voor de Vlamingen eenvoudig een natuurlijk gegeven terwijl u er blijkbaar meer een « entiteit » van maakt die de burger in een cordon insluit.
Verder, over het « nationalisme » wat u blijkbaar zo gevaarlijk vindt bij Bart De Wever moet ik toch stellen (wederom naar mijn inzicht) dat dit nationalisme niet behoort tot het klassieke nationalisme waar u vermoedelijk aan denkt dat stelt dat een volk (de overheid) primeert op de burger.
Het nationalisme van de N-VA is een (naar mijn gevoel) overgeërfde term die men behouden heeft maar een eigen moderne invulling aan gegeven heeft omdat men zich hoofdzakelijk gefocust heeft op staatshervormende initiatieven.
Je komt tot de eenvoudige vaststelling dat zelfs nu nog heel wat zeer sociaal ingestelde figuren hun thuis gevonden hebben bij de N-VA. De term « nationalisme » die men bij de N-VA gebruikt duidt daarom (mi) meer op een definitie waarbij men wil benadrukken dat men zich als Vlaming niet echt thuis voelt binnen het Belgische bestel, en daarom kiest voor een eigen natie : Vlaanderen.
Belangrijk in deze aangelegenheid is alvast dat de Vlamingen zich wel een volk voelen dit in tegenstelling tot de Walen die zich eerder Belgen voelen en in veel mindere mate Waal. Voor een belangrijk deel van de Vlamingen is het behoren tot het Vlaamse volk een natuurlijk en vanzelfsprekend gegeven. Dat het VB (20%), de CD&V (23%), de N-VA (7%) en zelfs de LDD (7%) zich uitgesproken Vlaams opstellen en Vlaamse streefdoelen onderschrijven toont dat aan. In Wallonië en Brussel vind je maar het RW en het FDF die zich met een taal of een volksgevoel identificeren. Noch het MR, de PS, CdH, Ecolo, roepen het beeld op van een binding met de Franse taal, en evenmin met Wallonië of met Brussel.
Dit heeft dan ook weer als logisch gevolg dat vanuit de Waalse (Franstalige) invalshoek het terugvallen op de term « Vlaams volk » of « natie » impliciet het afzweren van België en dus een vorm van verraad betekent, erger het zich niet solidair opstellen. Maar vanuit de Vlaamse invalshoek is het juist een poging om tot een beter beleid te komen, en dus een positief en per definitie op solidariteit gesteund gegeven.
Het gaat dus (mijns inziens) niet over het zich superieur voelen, het zich willen afkeren van andere volkeren of landen, of het prefereren van instellingen boven de burgers (« Un antilibéral, pour moi, c’est quelqu’un qui considère que des abstractions telles que l’Eglise, l’Etat, le Peuple, la Classe ou la Nation sont plus importants que les gens qui en font partie. ») maar in ruime mate het zich integreren in het grote geheel van alle Europese staten en volkeren.
Staat u er niet bij stil dat u het nationalisme van de N-VA kritisch benadert en u dus impliciet de behoefte om tot een Vlaamse natie voor het Vlaamse volk in vraag stelt , terwijl niemand zich vragen stelt bij het feit dat de Nederlanders, de Fransen, Duitsers, Portugezen, Spanjaarden, …. hun eigen land hebben waarvan de staatsgrenzen hoofdzakelijk gelijk vallen met de taalgrenzen ?
U zegt : « C’est-à-dire antilibéral. »
Wederom : de N-VA heeft eigenlijk op economisch vlak een uitgesproken liberale benadering. Natuurlijk het realiseren van Vlaamse doelstellingen primeert, met als gevolg dat haar economisch liberaal programma veel minder onder de aandacht komt. Maar als je goed luistert naar wat De Wever of de partijleden vertellen gaat zijn (hun) uiteenzetting hoofdzakelijk over meer respect voor de burger en de wens om die burger alle kansen te bieden om zichzelf te ontwikkelen en maximaal voor zichzelf op te komen binnen een optimale structuur op maat van de burger (van alle burgers) en zij dus eerder het inperken van de macht van de overheid nastreven.
Dus minder België, niet om meer Vlaanderen maar om tot minder staat te komen. Of tot één natie waarbinnen de burger meer vat heeft op het politieke gebeuren.
Wat is in essentie het probleem dat veel Vlamingen hebben met de Belgische staat ? Wel dat je als burger, ongeacht je stemgedrag geen vat krijgt op het Belgisch politiek gebeuren. Dat het Belgische politieke bestel met zijn compromissen ombuigt wat de burger wil, en zeker niet uitvoert wat de burger vraagt. Dat er teveel over de hoofden heen van de burgers beslist wordt.
Misschien moet u eens stilstaan bij het feit dat sommige politieke stromingen de Vlamingen, Walen en Brusselaars willen samensmelten en verplichten tot het samenleven in een Belgisch systeem waar ze zich eigenlijk niet zo thuis voelen.
Als men dat nationaal wil opleggen, is dat mi een blijk van weinig respect voor de vrijheden van de burgers en naar mijn aanvoelen een uitgesproken nationalistische invalshoek.
Wat ik wel eigenaardig vind dat is dat u problemen maakt over het « nationalisme » van BDW maar eigenlijk geen oog heeft voor de druk die op de Vlamingen gelegd wordt om zich aan te passen aan de Belgische structuur.
Waarvan akte! U stelt hier voor een ander perspectief die zeer interessant schijnt, denk ik. Hartelijk bedankt voor uw tijd.
Het is waar dat ik de mensen (en het programma) van de NV-A niet goed ken, veel minder dan deze van de VU in de jaren 80, toen ik journalist was. Bart De Wever vind ik « gevaarlijk » als politieke tegenstander, niet als mens natuurlijk, dat moet duidelijk zijn.
Ik zeg « tegenstander ». Het is toch evident dat wij van mening verschillen, tussen « niet-nationalisten » als mij en huidige vlaamse « nationalisten » – inclusief de aanhangers van het « beschaafd » nationalisme dat U beschrijft. Dat verhindert niet dat wij mogen (moeten) blijven discussiëren om tot nieuwe ideeën en oplossingen te kunnen komen.
Wat mij betreft, vind ik noodzakkelijk een politiek systeem in te richten waarin de meeste burgers redelijk zich thuis kunnen voelen. Een systeem dat efficiënt zou zijn (je précise qu’en français, « efficient » veut dire à la fois efficace (i) et (ii) au meilleur coût).
Tot binnenkort, hoop ik.
Charles
Akkoord – ik zal uw blog volgen.
beste,
Misschien eventjes duiden waarom ik als overtuigd nationalist ook seperatist ben, en het zal u misschien shokeren, maar ik spreek enkel Frans als het nodig is, niet omdat ik het wil. Dit om wel de volgende redenen.
1 Vind u het normaal dat ik in Halle (Vlaanderen) de hulpdiensten moet bellen, in het Frans, en dat dan een ééntalig Franstalige hulpverleners afkomen.
2. Ook PS, CDH en MR eisen een uitbreiding van Brussel een corridor eisen. Voor julie Franstaligen is Brussel Franstalig en maakt deel uit van « La région Wallon-Bruxellois » Als je toch toegeeft dat Brussel tweetaig is, probeer dan maar is met het Nederlands door te komen in Brussel, en slik maar de confrontaties. En als je hun duidelijk maakt, dat zij tweetalig moeten zijn, krijg je de reactie « mais vous savez bien parlez du français).
3. franstaligen zich vestigen in vlaanderen, en weigeren Nederlands te leren?
4. Als ik dan hoor van franstalige profesoren en politici (weerom niet MR FDF), dat BHV niet gesplitst mag worden, omdat ze dan er geen aanspraak meer op kunnen maken, word ik toch wel heel seperatistich.
Dan kom ik nog op een punt: minderheden,
Wat zijn minderheden?
Zijn het mensen in hun eigen streek die onder de voet gelopen worden, door anderstaligen die weigeren zich aan te passen. « Brussel, Steenkerque, waasten enz…
Of zijn het de mensen die zich ergens vestigen en de taal weigeren te leren/spreken van de lokale bevolking. Als de het laatste de minderheden zijn, dan moet het ook kunnen in het Chinees, Bulgaars, Linguala, en nog vele andere talen.
de transfers zijn voor mij enkel de druppel die de emmer doen overlopen, eigenlijk lig ik daar niet zo van wakker, maar het is wel een feit. Een kleinere bevolking en grotere uitgaves in de ziektezorg, procentueel meer falingen van bedrijven in Brussel en wallonië, hoger werkloosheid, die niet opgelost geraakt. In Brussel schreeuwen de bedrijven voor meertalige bedienden. Ze zijn al blij met Frans Nederlands, dan spreken we nog niet over Duits en Engels. De splitsing van de gezondheidszorg en werkgelegenheid, is tweeledig. Vlaanderen is het beu er voor te betalen, zonder dat er iets aan gedaan wordt, en op die manier moeten jullie politici er misschien wel iets aan doen.
La conclusion est en français; Il y deux raisons, je veux vous montrer que je sais bien parler du français, et que mon discours n’est pas parce que je ne sais pas parler du français. le moment que je sais que la personne francophone sais parler du néerlandais, je ne suis pas dérangé à parler du français, au contraire, à ce moment je veux encore bien apprendre des choses. Si tout le monde avait la mentalité d’être vraiment trilingue (il ya aussi une partie allamande), j’étais belge à fond, et fière d’être.
Mais ce n’est pas parce que quelques francophones savent parler du néerlandais, qu’il y n’a pas de problème linguistique.
Bien à vous,
Wolf
Als inwoner van Halle kan ik mij enkel aansluiten bij wat Wolf zegt.
De frustraties hier zitten zo hoog, door al de mistoestanden die wij hier dagdagelijks zien..de MUG is er maar eentje van
En qua tweetaligheid in Bxl, is het soms nog erger gesteld in
Vlaanderen.Ik heb al meermaals voorgehad dat ik in Halle (vlaanderen) in een winkel iets vraag in het nederlands (daar we toch in vlaanderen zitten) en dat ze mij gewoon niet verstaan..
Ook de werkloosheidscijfers liegen er niet om, meer dan +- 50 of 60% van de werkzoekenden in Halle-Vilvoorde (zonder Brussel) vind geen werk om de simpele reden dat hun kennis van het nederlands nihil of ontoereikend is..
Scholen hetzelfde, het niveau daalt drastisch omdat in scholen in halle reeds 40% van de leerlingen nederlandsonkundig is (waarmee het « excuus » van, we sturen onze kinderen toch naar de nederlandse school, terwijl we zelf OF geen nederlands spreken, of onze kinderen niet stimuleren nederlands te spreken ook van de baan word geveegd)
Ik ga u mijn geschreven frans besparen, daar het vol fouten zou staan
Een fout die ik grif toegeef (en waar ik hoop iets aan te veranderen met een curus geschreven frans) maar ik werk in Brussel in een 2talig bedrijf met 60% franstaligen (waarvan velen, het moet gezegd zijn, vrij goed nederlands spreken) dus het is niet dat ik het frans niet machtig ben, en net zoals Wolf al zei, als iemand zelf maar de moeite doet om nederlands te spreken zal ik zonder probleem overschakelen op het frans als ik merk dat het echt niet gaat, maar een klein beetje respect is toch het minste wat we mogen verwachten voor onze mooie taal en de mensen die ze spreken (is geen verwijt naar u toe he, gewoon in het algemeen).
Ik hoop hiermee een licht te hebben kunnen werpen op redenen waarom die frustratie zo leeft hier bij ons.Wij zijn niet allemaal separatisten (ik ben van het principe, ondanks mijn n-va lidkaart waar ik trotse bezitter van ben, met belgië als het kan, zonder als het moet) maar de emmer loopt gewoon over, ik en velen met mij, zijn het beu.
Het flagrante disrespect van franstalige politiekers en niet geringe aantallen chauvinistische franstaligen (niet allemaal, ik ben mij daar zeker van bewust) voor onze taal,ons grondgebied en onze (taal)wetten en regels.
Als ik naar wallonië zou verhuizen, zou er geen haar op mijn hoofd zijn dat er aan denkt van te vragen om te mogen stemmen op vlaamse partijen, vlaamse gemeentendiensten eisen, enz…en ik denk (hoop) dat vele franstaligen het omgekeerd ook zo zien? jammer genoeg maken een aantal rotte appels het leven voor iedereen zuur..
Danku voor uw interessante stellingen,
deze blog zal ik zeker nog volgen.
Mvg
Katrien.
Goedemorgen mijnheer Bricman,
alhoewel veel minder genuanceerd dan mijnheer de naamloze en met veel minder schrijftijd tot mijn beschikking kan ik vanuit eigen ervaring zijn verhaal onderstrepen.
Ik leef en handel al een leven lang volgens humanistische principes. Ook mijn stemgedrag is daar op afgestemd. De laatste twee verkiezingen stemde ik voor N-VA met een aantal voorkeurstemmen oa S. Bracke en BDW. En dit vanuit dezelfde humanistische invalshoek en dezelfde sociale gedachte waarmee ik vroeger wel eens voor spa of groen stemde.
Ik heb , beroepshalve, veel contact gehad met andere volkeren en met hun oude en actuele cultuur. Alle volkeren, werkelijk alle volkeren hebben prachtige neerslagen van hun cultuur gemaakt in wat men nu ‘kunst’ noemt. En als je goed kijkt dan merk je dat de wijze waarop ze zich uitdrukken samenvalt met hoe die volkeren ‘energetisch’ in elkaar zitten.
En als je goed kijkt en voelt dan zie je ook verbanden tussen het uitzicht van het landschap waar de mensen wonen, hun geaardheid, de wijze waarop ze voor hen werkbare structuren maken die de samenleving doet functioneren en de wijze waarop ze zich in kunst en cultuur uitdrukken.
Er is, volgens mij, geen goed en slecht, superieur of minderwaardig.
Deze brokken ‘natuur’ hebben allen hun reden van bestaan en vragen dus ook van ons mensen, ons respect. Respect om wat ze zijn, respect in het toelaten hun eigen ontwikkeling zover als mogelijk is te beoefenen in analogie met hun eigen aard – op voorwaarde dat ze daarmee niet het leven of de ontwikkeling van anderen beletten.
Daarom stemde ik voor BDW. Zijn opvatting over ‘nationalisme’, ’separatisme’ en dies meer – en dat op blogs te vaak ingevuld wordt met historische invullingen van die termen, beschouw ik in het huidige moment, met een nieuwe invulling van die term, als een correcte vorm van nieuw ’socialisme’ en een actuele vorm van de waarden van de ‘verlichting’: ze laten elke bevolkingsgroep zijn waarde en ontwikkeling en proberen structuren te ontwikkelen waarin elk zo goed mogelijk mag functioneren.
Beste groet.
Profetische blog-entry!